| Zinvol leven |
 |
 |
 |
| Geschreven door Bart Flikkema |
| maandag, 23 februari 2009 18:42 |
 De onvolmaakte wereld volmaakt maken? Je onvolmaakte leven volmaakt maken? Wat is dat eigenlijk, zinvol leven? De vragen gaan er, zonder jou dat te vragen, van uit dat het leven een zin heeft! Je kunt nog een stap terug gaan met de vraag: wat is de zin van het leven? De klassieke vraag naar de zingeving. Wat en vooral waarom? Je bent zo vaak bezig met vragen, met bidden, met werken, met fietsen en denken dat je je ook niet eens bezighoudt met de zin ervan. Vaak ligt dat al verborgen in je handelen: wat is de zin van het fietsen van huis naar school? Ja, lekker, hoef je niet eens over na te denken!   Waarom denk ik zo vaak aan dat blonde meisje? Ja, puh, probeer haar maar eens uit je hoofd te krijgen! Als je bij alles wat je doet, wilt en denkt naar nut & zin zou vragen zou je amper de dag doorkomen. En, wat schiet je d’r mee op? Toch vragen steeds meer mensen naar dat wat er achter het handelen plaatsvindt. Wat beweegt me, wat stimuleert of motiveert me, waarom doe ik iets en wat is dan de reden dat ik het precies zo wil? De media spelen er handig op in. De laatste jaren zie je het blad Happinez steeds vaker in de schappen liggen, Ode is ook zoiets, en de Volkskrant heeft elke zaterdag een katern met de titel Hart en ziel. Ik kom steeds meer mensen tegen die op zoek zijn naar hun inner child, of naar zingeving in het algemeen.   Nu, tijdens de wereldwijde kredietcrisis, wordt bijna elke westerling geconfronteerd met de vraag wat het toch is dat ons bezighoudt. Waarom verdienen we, waarom willen we steeds meer geld, pensioen en rente, wat levert het ons op, kan dit steeds maar doorgaan? Je kunt cursussen doen: onthechting, slow food, zuinigheid met stijl, meer doen met minder en … ach, bekijk de kleine advertenties in de zaterdagkrant maar eens. Alles ohne Ende! De veelverguisde Mieke Telkamp zong erover: Waarheen, waarvoor? luidt de titel: Waarheen leidt de weg die we moeten gaan Waarvoor zijn wij op aard Wie weet wat er is achter ster en maan Hoe lang duurt nog de nacht Waar ligt het land waar we mogen zijn En wat is de taak die ons wacht Waar is de geest die met ons leeft Die ons de vrede geeft Waar staat de poort die ons binnen laat En die ons ook beschermt Hoe veel offers werden er gebracht Toch nog blijft het nacht Waar dan is het licht op ons duistere pad De hand die ons geleidt En hoe lang, ja hoe lang nog duurt de tijd Dat wij zijn bevrijd? Grijsgedraaid in rouwcentra, crematoria en aula’s poogt zo’n lied iets te laten weerklinken van de aloude vraag naar zingeving. Waarom leven we, en waartoe? De eerste vraag van de Rooms-katholieke catechismus (zeg maar: Vragen & Antwoorden) uit de jaren vijftig van de vorige eeuw luidde: Waartoe zijn wij op aarde? Het antwoord: Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor hier en hiernamaals gelukkig te worden. Ja, daar ben ik even stil van. Waarom zou ik dan op m’n gewicht moeten letten? Waarom het gras maaien? Waarom wil ik een beter milieu en vrede op aarde? Waarom moet er minder vervuild worden en bewuster geconsumeerd?    Misschien wel omdat ik wil merken dan ik er toe doe! Omdat ik wil zien dat ik verschil maak. Misschien omdat ik gehoord en gezien wil worden. Misschien omdat ik een steen in de rivier wil verleggen en elk jaar een boom wil planten. Misschien omdat ik wil dat je weet dat ik van je hou. Misschien omdat ik wil dat God me ziet. Misschien omdat ik wil dat je weet dat ik je wel helpen wil. Misschien omdat ik graag voel dat jij van mij houdt. Misschien omdat ik graag wil dat je beter wordt. Misschien omdat ik ook wil helpen dat de EJD een succes wordt, misschien wil ik dat jij dat ook graag wilt. Misschien hoop ik dat Gods liefde me inspireert, misschien hoop ik dat iedereen gelukkig wordt. Misschien, misschien, misschien. Misschien dit alles wel in een keer in een grote zak met mayonaise d’r op. Misschien! Misschien wel alles en nog meer! Groet! Bart Flikkema |
| Laatst aangepast op maandag, 23 februari 2009 18:56 |