De Jeugdonline.nl

Nadat iedereen voet aan wal (of eigenlijk voet op het eiland) had gezet en een fiets gekregen had, begon het fietstochtje naar de kampeerboerderij. Daar aangekomen kon iedereen een broodje hotdog eten en opzoek gaan naar een kamer. Vrij snel daarna werden er groepen gemaakt voor de dropping. En zoals dat gaat bij een dropping deden een aantal groepen er langer over dan van tevoren werd gedacht. Nadat iedereen de boerderij had terug gevonden en warm geworden was, begon de fietstocht naar het strand waar een kampvuur was gemaakt.

Normaal gesproken, is het goed om de districtsjeugdleider (Jan Meijer) te volgen maar in dit specifieke geval was het minder handig. Diegene die Jan volgde kregen een toeristische route voorgeschoteld. Die route ging dwars over ongeveer 1,5 km strand.

Het kampvuur zorgde voor veel warmte, de jeugd voor de gezelligheid. Na een uur of 2 ging iedereen weer terug om nog wat te drinken en te praten en sommige om te slapen. Om een uur of 5 kwam er een groep meiden giechelend de kamer van Jan op. De dames spoten wat scheerschuim op het gezicht van Jan. Na dit avontuur keerde de rust weer terug in de boerderij.

De volgende ochtend was het alweer vroeg dag. Het ochtend ritueel begon, je kent het wel wakker worden, douchen, aankleden en ontbijten. Na het ontbijt werden er nieuwe groepen gemaakt voor de kompasloop. Tijdens deze tocht werd er ook een nieuw spreekwoord geïntroduceerd “effe een bakkie doen” dit gaf het gevoel van thuis zijn. We waren niet thuis maar zo voelde het wel volgens onze dirigent Marnix. Iedereen kwam voor de lunch terug naar de boerderij. Nadat iedereen voorzien en bijgekomen was werd het programma voortgezet.

De gehele groep ging op de fiets richting de boot om daar een fietstocht te ondergaan. Daar gingen we fietsend tegen de hard wind. Na afloop van de tocht kwam iedereen nou ja bijna iedereen vermoeid aan bij de boerderij. Een aantal hadden de tocht niet helemaal of helemaal niet gedaan. Een aantal jeugd en jeugdleiders gingen even een dutje doen, nou ja even voor sommige duurde dat een aantal uurtjes. Daardoor misten die dan het diner. De rest van de avond werd gevuld door praten, tafelvoetbal en natuurlijk karaoke. De karaoke avond was een succes. De ene groep zong valser dan de andere maar omdat we 1 groep zijn maakte dat niet uit. De sfeer werd gedurende de avond alleen maar beter. Toen iedereen uitgezongen was ging langzaam maar zeker het licht uit.

Zondagochtend kon iedereen rustig wakker worden. Hetzelfde ochtend ritueel volgde. De zaal werd klaargemaakt. De dienst begon op de afgesproken tijd half 11. Onze districtjeugdleider ging voor. Na een tijdje zei hij dat, dat hij het kort zou houden maar ondanks dat gegeven vielen er 2 zusjes inslaap,die door onze districtsjeugdleider kloppend wakker gemaakt werden zodat na deze korte onderbreking de dienst verder kon. De boodschap van de dienst was dat we altijd voor elkaar klaar moeten staan. Het bijbelwoord gaf aan dat je altijd op God’s liefde kan vertrouwen en dat we bij elkaar moeten blijven. Wanneer het voorkomt dat als JIJ ergens mee zit je op elk willekeurig moment een jeugdleider/dienaar aan zijn mouw kan trekken. Met elk tijdstip bedoelen de dienaren dan ook elk tijdstip ’s Ochtends vroeg, ’s Avonds laat en zelf ’s Nachts. Als afsluiter van de dienst zongen we een beetje schor en vals 84 wil heden nu treden.

Iedereen had ’s middags vrij de tassen werden weer ingepakt en er werd gepraat, gevoetbald en een groep maakte nog een fietstocht. Uiteindelijk vertrok iedereen richting de boot om de terugreis naar Holwerd en van daaruit naar huis te maken. Aan vaste wal kwam dit jeugdweekend ook weer tot een eind. Ik spreek namens alle jeugd als ik zeg dat dit jeugdweekend weer veel en veel te kort was. Nieuwe vriendschappen zijn ontstaan, bestaande vriendschappen zijn versterkt en hechte vriendschappen zijn hechter geworden.